Het Ego en de Ziel

De ziel riep!
En het ego antwoordde NEE
De ziel riep opnieuw!
En het ego antwoordde:

Laat me met rust!…
Het ego was bang… Bang voor de schoonheid van de ziel.
Daarom keerde het ego haar de rug toe en ging in zijn eentje vechten als een waanzinnige,
tot hij viel….
Uitgeput, gepijnigd en verwaarloosd…
Kapot van de veldslag die hij had geleverd…
Lag het ego daar… Bibberend van angst…
Maar de ziel ving het ego liefdevol op, glimlachte er liefdevol naar en legde het ego op een bedje van witte veren…
De ziel verzorgde het ego tot hij weer opgeknapt was…
Toen het ego was opgeknapt wees de ziel naar een mooi pad…
Het mooie geplaveide levenspad..
Jouw levenspaden, zo mooi, zo puur, zo echt… Ga maar!
Maar toch weer aarzelde het ego…
De angst greep het ego naar de keel
Liefdevol maar bedenkelijk keek de ziel weer toe hoe het ego toch weer een andere weg koos, de moeilijke weg..
De weg vol soldaten, mijnen en andere gevaren.
De veldslag begon weer opnieuw..
Maar de ziel wachtte rustig af…
Tot het ego weer zou vallen…
De ziel zal dan weer klaarstaan om het ego op te vangen want

De ziel weet dat zijn onvoorwaardelijke liefde toch de langste adem heeft.


4 Reacties op “Het Ego en de Ziel”

  1. TIL zegt:

    Wauw wat mooi lieve Lizeth.
    Hartelijk bedankt voor het delen.
    Ik ga het verder delen kunnen er weer veel mensen van genieten.

    Liefs Til.

  2. Irma zegt:

    Ik kom dit steeds tegen, in mijn omgeving. Zo jammer dat niet iedereen dit kan voelen…. Ben je nog steeds zeer dankbaar dat je mij dit wel hebt kunnen laten inzien, het helpt mij dagelijks….
    Irma

  3. Dank je wel, lieve Til

  4. Dank je wel voor je reactie, Irma
    In Licht en Liefde, Lizeth

Geef een reactie